Wij frietisten kunnen van Frietopia niet rond komen. Dat betekent dus dat we er dingen naast moeten doen. Een van de dingen waar ik mij naast Frietopia mee bezighoud is het opsporen en berechten van oorlogsmisdadigers.
Oorlogsmisdadigers als Charles Taylor, voormalig president van Liberia en verantwoordelijk voor talloze misdaden tijdens de burgeroorlog in Sierra Leone. Die wordt momenteel in Den Haag berecht.

U vraagt zich natuurlijk af waar deze politieke kwestie ons brengt. Nou in dit geval bracht het mij in Den Haag en Voorburg. Het Internationaal Strafhof is namelijk, hoewel in de gemeente Den Haag, gelegen vlakbij het oude centrum van Voorburg en toen mijn politiek-juridische taak er opzat besloot ik een frietje te gaan eten in Voorburg (of Foorburg als je het beter met `friet' wil laten allitereren).

Al vrij snel kwam ik in het `centrum' van Voorburg Snack 54 tegen. Een vrij matige friettent bleek naderhand, maar het was in ieder geval iets. Uiteraard ging ik op zoek naar een andere, hopelijk betere, zaak.
Puur op gevoel en op basale kennis van stedenbouwkunde vond ik al snel het nieuwe, grote winkelcentrum van Voorburg-Leidschendam.

In dit winkelcentrum viel mijn oog allereerst op een grote vestiging van de McD*, iets wat mij niet al te positief op de halflege maag viel. Het bleek verder een enorm winkelcentrum te zijn met tientallen (zo niet honderden) winkels, maar een cafetaria bleef uit. Twee supermarkten, twee slijterijen, twee cafe's, twee Turkse bakkers, een Italiaans restaurant, een Chinees restaurant, een ijssalon, een lunchroom en die verdomde Mac, maar geen gewone snackbar.
Na ongeveer een uur zoeken besloot ik weg te gaan van deze vervloekte plek en de eerste de beste tram te nemen die ik tegenkwam, dit was lijn 2 naar Leidschendam.

Op eindstation Leidschendam-noord aangekomen (ik had onderweg geen friettent gespot en bleef derhalve zitten) bleek ik terecht gekomen in een wijk die wat mij betreft kandidaat is voor de saaiste wijk van Nederland. Talloze grijze flats (ont)sierden de horizon. Opnieuw op gevoel (en met een beetje hulp van een gesponsorde stadskaart) vond ik een winkelcentrumpje. Hier bleek een snackbar te zitten die dan eindelijk de felbegeerde tweede tent van de dag werd, Cafetaria 't Huuske.

Hoewel opnieuw geen fantastische friettent, was het beter dan niets en nadat ik in de lokale supermarkt nog wat drinken voor onderweg had gekocht werd de reis naar huis ingezet.
Dat Zuid-Holland geen goede frietprovincie is werd mij opnieuw duidelijk. Mochten er desalniettemin frietliefhebbers in de regio Haaglanden wonen, veel succes en sterkte gewenst, je zal het nodig hebben.

Disclaimer: Als sommige stukken van dit blogje geheimzinnig overkomen, ligt dit niet aan u als lezer, maar dan is het absoluut de bedoeling.

Afgelopen vrijdagmiddag was er een topgeheime vergadering over een groot toekomstig cultproject. Hierover kan ik verder geen mededelingen doen, maar mensen uit het hele land zijn er bij betrokken.
Na afloop van deze vergadering, waarin we uiteraard behoorlijk wat honger gekregen hadden, ben ik samen met een andere frietist friet gaan eten. Waarom? Omdat het kan!

Al fietsende hebben we met een speciale nieuwe applicatie die nog in de testversie staat besloten om eerst Cafetaria Gül te bezoeken, aangezien deze erg hoog staat in Nijmegen. Dit is vooral een aanrader voor als je veel friet wil eten voor weinig geld.
Daarna zijn we friet gaan halen bij Restaria de KomEet in Weurt, die op het punt stond dicht te gaan. De friet hebben we op een pittoresque plek in het dorp opgegeten.

Een kleine, spontane friettocht met z'n tweeën. Gewoon, daarom! Dat zou u ook vaker moeten doen!

Een paar dagen vakantie is wel een fijne gelegenheid om eens flink wat friet te eten. Geen echte friettocht, maar 5 recensies in 3 dagen is geen al te slechte score al zeg ik het zelf.

De NS biedt een aantal wandelingen van station naar station, met als voordeel dat je geen rondje hoeft te lopen. De paar die ik er tot nu toe gelopen heb, waren zeer de moeite waard. Donderdag ben ik van Arnhem centraal naar Oosterbeek gelopen door park Sonsbeek en Zijpendal, en aangezien dit een wandel(mini)friettochtje was, gingen we in Oosterbeek op zoek naar een friettent. Het was het eind van de middag toen we deze tent aantroffen. Je kunt de recensies zelf nalezen als je wil, maar al te fantastisch was het niet, voornamelijk omdat ze de drukte rond etenstijd niet aankonden. We overwogen om nog een andere tent te zoeken, maar besloten toen toch maar de trein naar Arnhem terug te pakken. Daar aangekomen bezochten we Ho-Me, de tent die in de Hall of Fame stond, maar op basis van erg oude recensies. Deze Chinees annex friettent scoorde niet al te best qua friet helaas, misschien moeten ze zich maar beperken tot Chinees.

De volgende dag kwam ik na een middagje klussen terecht bij friettent 't Ackertje (Nijmegen-Dukenburg), waar weinig over te vertellen valt, een vrij gemiddelde friettent. Zaterdag was ik op het jazzfestival van Breda en toen ik daar toch was kon ik net zo goed even wat recensies meepakken. De Rolmops is een soort bruin cafetaria, ik was er weinig van onder de indruk, maar gelukkig was de friet best aardig te eten. Kees Kroket scoort iets beter, ze frituren verantwoord en leverden een puntzak met best lekkere friet, maar als ik niet toevallig in Breda was geweest zou ik er toch niet al te ver voor zijn omgelopen.

Al met al heb ik niet al te veel geluk gehad met mijn frietavonturen afgelopen weekend, ik ben weinig echt lekkere friet tegengekomen en wel de nodige niet lekkere. Frietopia heeft dus nog genoeg werk te doen, met het bekritiseren van slechte friet. Het zou mooi zijn als ondernemers ook op kwaliteit concurreren. Gelukkig is friet wel zo lekker dat ik er volgende keer gewoon weer op uit trek in de hoop een echt lekker frietje tegen te komen.

Lekker friet eten wanneer je een paar uurtjes de tijd hebt op station Driebergen-Zeist wordt je niet makkelijk gemaakt. Het station blijkt op 2 km afstand van zowel Driebergen als Zeist te liggen. Dus je moet wel even lopen voor je frietje.

Driebergen heet officieel Driebergen-Rijsenburg maar is, nog officieler, deel van de Gemeente Utrechtste Heuvelrug. Maar dan heb je ook wat. De grote hoeveelheid bejaarden in de buurt zorgt voor ongebruikelijke verkeersborden en meer design gehoortoestellenwinkels dan je normaalgesproken in een winkelcentrum zou verwachten.

Maar voor de friet ben je zelfs op zondagavond niet helemaal aan het verkeerde adres. De shoarma afhaaltent en de afhaal broodjeszaak die ook goede zaken leken te doen zijn natuurlijk voor een friettist geen doen. Gelukkig zijn er toch twee echte friettenten. Barneys Place, een lunchroom waar ze uitstekende friet verkopen en een tweede zaak die helaas op zondag gesloten is.

Toch geen slecht resultaat voor een paar uur doelloos friettochten. En daarnaast maak je een lekker wandeling die de calorieen weer doet wegsmelten. En wie weet, misschien nog ooit een plek voor een Frietopia Bejaardentehuis?

Ik ben de afgelopen dagen in Geneve (in Zwitserland) geweest, en heb als echte friettopist geprobeerd te letten op de locale frietcultuur.
Hier volgt mijn idee hierover:

Tot mijn grote spijt lijkt Geneve helemaal geen frietcultuur te hebben. In restaurants, de Mac en burger king ben ik friet tegengekomen, maar dat is dan ook echt alles. Ook in restaurants was de friet erg dun en een beetje slap/taai, en doet nogal aan friet van de Mac denken.
Er waren wel redelijk wat snackbarren en enkele doner-tentjes te vinden, maar snackbarren hadden voornamelijk allerlei soorten broodjes (met kaas en/of vlees) en brood/kaas-snacks, wat wel weer erg typerend was voor de Zwitserse cultuur, die niet voor niets bekend staat om de kaas.

Gefrituurde aardappel was echter in geen velden of wegen te bekennen, alhoewel er zelfs een hotdog (en kaasbroodjes) -zaakje was.

Helaas.